Wanneer je een joint rookt, komt de werkzame stof THC via je longen in je bloedbaan terecht en bereikt binnen enkele minuten je hersenen. Daar bindt THC zich aan specifieke receptoren in je zenuwstelsel, wat zorgt voor de kenmerkende psychoactieve effecten, zoals een veranderde waarneming en ontspanning. De stof blijft daarna weken tot maanden in je lichaam aanwezig, vooral opgeslagen in vetweefsel, en heeft zowel directe als langdurige effecten op je fysieke en mentale gezondheid.
Wat gebeurt er direct nadat je een joint rookt?
Zodra je aan een joint trekt, wordt THC via de rook opgenomen door de longblaasjes en komt het binnen enkele seconden in je bloedbaan terecht. Je hart begint sneller te kloppen en je bloedvaten verwijden zich, waardoor je bloeddruk kan veranderen. De eerste effecten merk je meestal binnen 2 tot 10 minuten, met een piek na ongeveer 30 minuten.
De snelheid waarmee THC wordt opgenomen, hangt af van hoe diep je inhaleert en hoe lang je de rook vasthoudt. Via de longen bereikt THC direct je hersenen zonder eerst door je spijsverteringsstelsel te gaan, wat verklaart waarom roken een veel sneller effect heeft dan het eten van cannabisproducten.
Je lichaam reageert meteen op verschillende manieren. Je hartslag kan met 20 tot 50 slagen per minuut toenemen, wat vooral voor mensen met hartproblemen risico’s met zich meebrengt. Tegelijkertijd verwijden je bloedvaten, wat zichtbaar wordt door rode ogen. Sommige mensen ervaren ook een droge mond, omdat THC de speekselproductie vermindert.
Hoe beïnvloedt THC je hersenen en zenuwstelsel?
THC werkt door zich te binden aan het endocannabinoïdesysteem in je lichaam, specifiek aan de CB1-receptoren in je hersenen en de CB2-receptoren in je immuunsysteem. Deze receptoren zijn normaal gesproken bedoeld voor natuurlijke stoffen die je lichaam zelf aanmaakt, maar THC past ook op deze receptoren en verstoort daarmee de normale communicatie tussen zenuwcellen.
De CB1-receptoren zitten vooral in delen van je hersenen die verantwoordelijk zijn voor geheugen, concentratie, waarneming, beweging en plezier. Wanneer THC zich hieraan bindt, verandert de manier waarop deze hersengebieden informatie verwerken. Dit verklaart waarom je na het roken van joints een veranderd tijdsbesef krijgt, moeite hebt met je kortetermijngeheugen of juist intenser geniet van muziek en eten.
Je zenuwstelsel reageert op verschillende manieren. De psychoactieve effecten kunnen variëren van ontspanning en euforie tot angst en paranoia, afhankelijk van de dosis, je gemoedstoestand en je omgeving. THC beïnvloedt ook de afgifte van dopamine, een stof die zorgt voor een gevoel van plezier, wat bijdraagt aan de belonende werking van cannabis.
Bij regelmatig gebruik past je brein zich aan door minder CB1-receptoren aan te maken of deze minder gevoelig te maken. Dit verklaart waarom frequente gebruikers meer nodig hebben voor hetzelfde effect en waarom stoppen met joints kan leiden tot ontwenningsverschijnselen, zoals prikkelbaarheid en slaapproblemen.
Hoelang blijft THC in je lichaam aanwezig?
THC wordt na gebruik omgezet in verschillende afbraakproducten die vooral in vetweefsel worden opgeslagen en langzaam vrijkomen. In je bloed is THC zelf enkele uren detecteerbaar, maar de afbraakproducten blijven veel langer aanwezig: in urine tot 30 dagen bij regelmatige gebruikers en in haarfollikels zelfs tot 90 dagen na je laatste gebruik.
Je lever speelt een belangrijke rol bij het afbreken van THC. Het omzetten van THC in inactieve stoffen die via je urine en ontlasting het lichaam verlaten, is een proces dat tijd kost. Omdat THC vetoplosbaar is, hecht het zich aan vetcellen in je lichaam en komt het geleidelijk vrij, vooral wanneer je vetweefsel afbreekt door bijvoorbeeld sporten of vasten.
Verschillende factoren bepalen hoelang THC detecteerbaar blijft. Bij incidenteel gebruik (één keer) is THC in urine meestal 3 tot 7 dagen aantoonbaar. Bij wekelijks gebruik kan dit oplopen tot 10 tot 15 dagen, terwijl dagelijks gebruik zorgt voor detectieperiodes van 30 dagen of langer. Je lichaamssamenstelling speelt ook een rol: mensen met meer vetweefsel slaan meer THC op en scheiden het langzamer uit.
In bloedtesten is THC korter detecteerbaar, meestal 1 tot 2 dagen bij incidenteel gebruik en tot 7 dagen bij regelmatig gebruik. Speekseltesten kunnen THC 24 tot 72 uur na gebruik aantonen. Haartests hebben de langste detectieperiode, omdat THC via je bloedbaan in de haarfollikel terechtkomt en daar blijft zitten terwijl het haar groeit.
Wat zijn de korte- en langetermijneffecten van joints op je lichaam?
Direct na het roken van een joint ervaar je verschillende fysieke effecten: een droge mond, rode ogen, toegenomen eetlust en verminderde coördinatie. Je reactietijd vertraagt en je concentratie vermindert, wat gevaarlijk kan zijn in het verkeer of bij andere activiteiten die alertheid vereisen. Deze acute effecten houden meestal 2 tot 6 uur aan.
Op de korte termijn kan het roken van joints ook minder prettige effecten hebben. Sommige mensen ervaren verhoogde angst of paranoia, vooral bij hogere doses of wanneer ze weinig ervaring hebben met cannabis. Duizeligheid en misselijkheid komen ook voor, net als een verhoogd hartritme dat bij mensen met hart- en vaatziekten problemen kan veroorzaken.
De langetermijneffecten op je luchtwegen zijn vergelijkbaar met die van tabaksrook. Regelmatig joints roken kan leiden tot chronische bronchitis, hoesten en een verhoogde slijmproductie. De hete rook irriteert je luchtwegen en kan op termijn schade veroorzaken aan je longweefsel. Het risico op luchtweginfecties neemt ook toe bij regelmatig gebruik.
Voor je hersenen zijn de langetermijneffecten vooral zorgwekkend bij jongeren van wie de hersenen nog in ontwikkeling zijn. Regelmatig cannabisgebruik vóór je 25ste kan blijvende gevolgen hebben voor geheugen, leervermogen en concentratie. Bij volwassenen die langdurig dagelijks joints roken, kan ook cognitieve achteruitgang optreden.
Je psychische gezondheid kan eveneens worden beïnvloed. Bij mensen met een aanleg voor psychische aandoeningen kan regelmatig cannabisgebruik psychoses of schizofrenie uitlokken. Ook het risico op angststoornissen en depressie neemt toe bij intensief gebruik. Daarnaast ontwikkelt ongeveer 9% van alle cannabisgebruikers een afhankelijkheid, waarbij dit percentage oploopt tot 17% bij mensen die op jonge leeftijd beginnen.
Tolerantie ontwikkelt zich bij regelmatig gebruik, waardoor je steeds meer nodig hebt voor hetzelfde effect. Dit kan leiden tot een patroon van toenemend gebruik met alle bijbehorende gezondheidsrisico’s. Wanneer je merkt dat joints een belangrijke rol in je leven spelen en je moeite hebt om te stoppen, kan professionele ondersteuning bij de verslavingszorg helpen om weer grip te krijgen op je cannabisgebruik.
