Een behandeltraject voor ernstige wietverslaving duurt gemiddeld 12 tot 16 weken en bestaat uit vier fases: intake en detox, intensieve behandeling van onderliggende problematiek, stabilisatie en terugvalpreventie, en nazorg. De exacte duur hangt af van de ernst van de verslaving, eventuele bijkomende verslavingen en de mate waarin onderliggende psychische problematiek een rol speelt. Bij IGHD starten we binnen 24 uur met de behandeling, zonder wachtlijsten, omdat we weten dat snel ingrijpen cruciaal is voor succesvol herstel.
Hoewel cannabis door velen als een ‘lichte drug’ wordt gezien, kan langdurig en intensief gebruik van joints leiden tot een ernstige verslaving met vergaande gevolgen. Een behandeltraject richt zich niet alleen op het stoppen met blowen, maar vooral op het begrijpen en aanpakken van de redenen waarom iemand is gaan gebruiken. In dit artikel beantwoorden we de belangrijkste vragen over het behandeltraject bij ernstige wietverslaving.
Hoe lang duurt een behandeling voor ernstige cannabisverslaving?
Een behandeling voor ernstige cannabisverslaving duurt doorgaans tussen de 12 en 16 weken, afhankelijk van de individuele situatie en de complexiteit van de onderliggende problematiek. Bij mensen met zwaardere psychische klachten of meerdere verslavingen kan de behandeling langer duren, soms tot 20 weken of meer. De behandeling vindt plaats in een klinische setting, waarbij de eerste fase intensief is en later overgaat in nazorg en terugvalpreventie.
De duur van de behandeling hangt af van verschillende factoren:
- De ernst en duur van de wietverslaving
- De aanwezigheid van andere verslavingen zoals alcohol of cocaïne
- Onderliggende psychische problematiek zoals trauma, angststoornissen of persoonlijkheidsstoornissen
- De mate waarin het sociale en professionele leven is ontwricht
- De motivatie en inzet van de cliënt tijdens het herstelproces
Tijdens de behandeling wordt gewerkt volgens een bewezen 4-stappenplan dat zich richt op duurzaam herstel. Na afronding van de klinische fase volgt een nazorgtraject dat nog maanden kan doorlopen, waarbij de cliënt geleidelijk terugkeert naar het dagelijks leven met begeleiding en ondersteuning.
Wat gebeurt er tijdens de intakefase bij cannabisverslaving?
De intakefase is een uitgebreid onderzoek waarbij een volledig beeld wordt gevormd van de verslaving, de persoonlijke geschiedenis en de onderliggende problematiek. Dit duurt meestal één tot twee dagen en omvat gesprekken met behandelaren, medisch onderzoek en het opstellen van een persoonlijk behandelplan. Het doel is om niet alleen de wietverslaving in kaart te brengen, maar vooral te begrijpen waarom iemand is gaan blowen en wat er nodig is voor blijvend herstel.
Tijdens de intake worden verschillende aspecten onderzocht:
- Gebruikspatroon: hoeveel joints per dag, hoe lang al gebruikt, of er sprake is van polyverslaving
- Medische geschiedenis en lichamelijke gezondheid
- Psychische klachten zoals angst, depressie, trauma of andere stoornissen
- Sociale situatie: werk, relaties, woonsituatie en financiën
- Eerdere behandelpogingen en wat daaruit is geleerd
- Motivatie en doelen voor de behandeling
Op basis van deze intake wordt een individueel behandeltraject opgesteld. Dit plan is geen standaardprogramma, maar volledig afgestemd op de unieke situatie van de cliënt. Er wordt gekeken naar welke therapievormen het meest geschikt zijn en welke onderwerpen prioriteit hebben in de behandeling. Ook wordt besproken hoe familie en naasten kunnen worden betrokken bij het herstelproces.
Welke ontwenningsverschijnselen treden op bij afkicken van wiet?
Bij afkicken van wiet treden ontwenningsverschijnselen op zoals slapeloosheid, prikkelbaarheid, angstgevoelens, zweten, verminderde eetlust en concentratieproblemen. Deze klachten beginnen meestal binnen 24 tot 72 uur na het laatste gebruik en bereiken hun hoogtepunt in de eerste week. De meeste fysieke verschijnselen verminderen na twee tot drie weken, maar psychische klachten zoals stemmingswisselingen en verlangen naar joints kunnen langer aanhouden.
De ernst van de ontwenningsverschijnselen hangt af van verschillende factoren:
- De duur en intensiteit van het gebruik: wie jarenlang meerdere joints per dag heeft gerookt, ervaart doorgaans hevige ontwenningsverschijnselen
- De sterkte van de cannabis: moderne wietsoorten bevatten vaak veel hogere THC-concentraties dan vroeger
- Individuele gevoeligheid en lichamelijke conditie
- De aanwezigheid van onderliggende psychische klachten die door het stoppen kunnen verergeren
In een klinische setting wordt medische ondersteuning geboden om de ontwenningsverschijnselen dragelijk te maken. Dit kan bestaan uit medicatie voor slaapproblemen, angstklachten of andere symptomen. Belangrijk is dat cliënten niet alleen worden gelaten met deze klachten, maar intensieve begeleiding krijgen om deze periode door te komen. Ook wordt uitgelegd dat deze verschijnselen tijdelijk zijn en deel uitmaken van het herstelproces.
Hoe wordt de onderliggende problematiek aangepakt tijdens behandeling?
De onderliggende problematiek wordt aangepakt door middel van intensieve individuele therapie, groepstherapie en gespecialiseerde behandelingen zoals traumaverwerking of cognitieve gedragstherapie. De focus ligt op het begrijpen waarom iemand is gaan blowen: vaak blijkt wietgebruik een manier te zijn geweest om met pijn, angst, trauma of andere psychische klachten om te gaan. Door deze kernproblemen aan te pakken, wordt de kans op terugval aanzienlijk kleiner.
Individuele therapie en psychologische begeleiding
In individuele sessies werkt de cliënt één op één met een behandelaar aan het ontrafelen van de diepere oorzaken van de verslaving. Dit kan gaan om traumatische ervaringen uit het verleden, een angststoornis, depressie of een persoonlijkheidsstoornis. Door deze problemen bespreekbaar te maken en te verwerken, wordt inzicht verkregen in het eigen gedrag en ontstaan nieuwe manieren om met moeilijke emoties om te gaan.
Verschillende therapievormen kunnen worden ingezet, afhankelijk van wat de cliënt nodig heeft. Bij trauma wordt vaak gewerkt met EMDR of andere traumagerichte behandelingen. Bij negatieve denkpatronen kan cognitieve gedragstherapie helpen om deze te doorbreken en te vervangen door gezondere gedachten en overtuigingen.
Groepstherapie en ervaringsdeskundigheid
Naast individuele therapie speelt groepstherapie een belangrijke rol. In groepsverband delen cliënten hun ervaringen, herkennen ze elkaars patronen en leren ze van elkaar. Dit doorbreekt gevoelens van isolatie en schaamte die vaak bij verslaving horen. Het besef dat anderen vergelijkbare struggles hebben, geeft kracht en hoop.
In groepssessies worden thema’s besproken zoals het herkennen van triggers, het omgaan met verlangen, het herstellen van relaties en het opbouwen van een nieuw leven zonder joints. Ook wordt gewerkt aan sociale vaardigheden en assertiviteit, zodat cliënten beter voor zichzelf kunnen opkomen en grenzen kunnen stellen.
Welke rol spelen familie en naasten in het herstelproces?
Familie en naasten spelen een cruciale rol in het herstelproces doordat hun begrip, steun en betrokkenheid de kans op blijvend herstel aanzienlijk vergroten. Daarom worden zij actief betrokken bij de behandeling door middel van familietherapie, informatiebijeenkomsten en gezamenlijke gesprekken. Het doel is om niet alleen de cliënt te behandelen, maar ook het systeem rondom de cliënt te versterken en eventuele destructieve patronen te doorbreken.
De betrokkenheid van naasten heeft verschillende vormen:
- Informatiebijeenkomsten waarin wordt uitgelegd wat verslaving is, hoe het herstelproces verloopt en hoe zij kunnen ondersteunen
- Familietherapie waarbij relaties worden hersteld en communicatiepatronen worden verbeterd
- Gezamenlijke gesprekken waarin gevoelens van pijn, boosheid en teleurstelling bespreekbaar worden gemaakt
- Begeleiding bij het opstellen van gezonde grenzen en het loslaten van medeverslaving
Veel familieleden hebben jarenlang meegeleefd met de verslaving en zijn zelf ook beschadigd geraakt. Zij hebben mogelijk eigen trauma’s opgelopen, zijn uitgeput geraakt of hebben ongezonde patronen ontwikkeld zoals overmatig controleren of beschermen. Door hen te betrekken bij de behandeling, krijgen ook zij de kans om te herstellen en te leren hoe ze op een gezonde manier kunnen omgaan met de situatie.
Na de klinische fase blijft de rol van naasten belangrijk. Zij vormen een belangrijk deel van het steunnetwerk dat de cliënt helpt om nuchter te blijven en om te gaan met uitdagingen in het dagelijks leven. Een stabiele thuissituatie met begrip en steun vergroot de kans op blijvend herstel aanzienlijk.
Wat gebeurt er na afronding van het klinische behandeltraject?
Na afronding van het klinische behandeltraject volgt een nazorgfase waarin de cliënt geleidelijk terugkeert naar het dagelijks leven met voortdurende begeleiding en ondersteuning. Deze nazorg duurt minimaal zes maanden en bestaat uit regelmatige gesprekken, terugvalpreventie en praktische hulp bij het opbouwen van een nieuw leven zonder joints. Het doel is om de geleerde vaardigheden in de praktijk te brengen en te zorgen dat herstel duurzaam is.
De nazorgfase omvat verschillende elementen:
- Regelmatige individuele gesprekken met een behandelaar om de voortgang te bespreken en uitdagingen te bespreken
- Groepsbijeenkomsten met andere oud-cliënten voor onderlinge steun en ervaringsuitwisseling
- Praktische begeleiding bij het vinden van werk, het herstellen van relaties of het regelen van financiën
- Terugvalpreventietraining waarin wordt geoefend met het herkennen en hanteren van risicovolle situaties
- Doorverwijzing naar lokale ondersteuning zoals zelfhulpgroepen of ambulante begeleiding
Terugval is geen falen, maar kan deel uitmaken van het herstelproces. Tijdens de nazorg wordt geleerd hoe je kunt omgaan met momenten van zwakte en hoe je snel kunt ingrijpen als het risico op terugval toeneemt. Door de nazorg blijft er een vangnet aanwezig, waardoor de stap naar volledig zelfstandig functioneren minder groot en beangstigend wordt.
Het uiteindelijke doel is dat de cliënt een nieuw leven heeft opgebouwd waarin joints geen plaats meer hebben. Dit betekent niet alleen dat iemand niet meer blowt, maar vooral dat de onderliggende problemen zijn opgelost, dat er gezonde copingmechanismen zijn ontwikkeld en dat er een zinvol en bevredigend leven is ontstaan zonder de behoefte aan verdoving.
Hoe IGHD helpt bij ernstige wietverslaving
Bij IGHD bieden we een intensief en persoonlijk behandeltraject voor mensen met een ernstige wietverslaving. Onze aanpak onderscheidt zich door de focus op de onderliggende oorzaken van de verslaving, niet alleen op het stoppen met blowen zelf. We begrijpen dat langdurig gebruik van joints vaak een manier is geweest om met dieper liggende pijn of problemen om te gaan.
Wat onze behandeling biedt:
- Start binnen 24 uur, zonder wachtlijsten
- Volledig vergoed door de zorgverzekering
- Kleinschalige en intensieve begeleiding met een persoonlijk behandelplan
- Behandeling van onderliggende psychische problematiek zoals trauma, angst of depressie
- Actieve betrokkenheid van familie en naasten
- Uitgebreide nazorg en terugvalpreventie
Wacht niet langer met het zoeken van hulp. Hoe langer de verslaving duurt, hoe meer schade er ontstaat en hoe moeilijker het wordt om te stoppen. Neem vandaag nog contact met ons op voor een vrijblijvend gesprek over de mogelijkheden. We staan klaar om je te helpen op weg naar een leven zonder verslaving.
Wat klein lijkt, kan groot worden. Maar je staat er niet alleen voor.
Meer weten? Neem contact met ons op!
